← Wszystkie teczki
Zagadnienie ogólne · O25

Daktyloskopia i balistyka

    Dwa działy kryminalistyki w jednym zagadnieniu: warto na egzaminie podzielić odpowiedź na dwie części i w każdej pokazać identyfikację (grupowa i indywidualna), rodzaje śladów i zabezpieczanie.

    Szkielet odpowiedzi

    Mnemonik D-Z-R-U-B-I
    Daktyloskopia: zasady, Rodzaje śladów, Ujawnianie; Balistyka: działy, Ślady, Identyfikacja

    1. Daktyloskopia, istota Badanie linii papilarnych (palce, dłonie, stopy) w celu identyfikacji osób. Trzy zasady: niepowtarzalność, niezmienność, odnawialność (niezniszczalność).
    2. Daktyloskopia, ślady Widoczne, plastyczne (wgłębione), niewidoczne (latentne); odciski i odbitki. Wzory ogólne (łuki, pętlice, wiry) dają identyfikację grupową, minucje indywidualną.
    3. Daktyloskopia, ujawnianie i zabezpieczanie Proszki, ninhydryna, cyjanoakryl, VMD; folia daktyloskopijna. Porównanie ręczne i w AFIS.
    4. Balistyka, działy Wewnętrzna (w lufie), zewnętrzna (lot pocisku), końcowa (działanie w celu).
    5. Balistyka, ślady Na łusce (iglica, wyrzutnik, wyciąg, zamek), na pocisku (pola i bruzdy gwintu, mikrorysy), na miejscu zdarzenia (otwory, osmalenie), pozostałości powystrzałowe.
    6. Balistyka, identyfikacja Mikroskop porównawczy, strzały próbne, bazy (IBIS). Zadania: rodzaj broni, tor, odległość, liczba strzałów, identyfikacja egzemplarza.

    Rozwinięcie

    Część I: daktyloskopia

    Zasady (według notatek: 3N Galtona)

    Zasada Sens
    Niepowtarzalność nie ma dwóch osób o identycznym układzie linii (także bliźniaki jednojajowe mają różne)
    Niezmienność układ powstaje w życiu płodowym i trwa do rozkładu tkanek
    Odnawialność (niezniszczalność) po powierzchownym uszkodzeniu naskórka linie odrastają w pierwotnym układzie

    Wzory i minucje

    • Wzory ogólne: łuki, pętlice, wiry. Według opracowań policyjnych z dzieleniem według wzoru wiąże się tylko identyfikacja grupowa.
    • Cechy szczegółowe (minucje): początki i zakończenia linii, rozwidlenia i złączenia, oczka, punkty, odcinki. To na ich zgodności opiera się identyfikacja indywidualna.
    • Liczba cech do identyfikacji: w USA, Wielkiej Brytanii, Szwajcarii i krajach skandynawskich funkcjonuje standard holistyczny, w pozostałych państwach europejskich numeryczny (wg UWr za Moszczyńskim). W Polsce do 2005 r. żaden oficjalny dokument nie regulował identyfikacji i dążono do wskazania 12 minucji. W 2005 r. przyjęto standard numeryczny: minimum 12 minucji, a „w uzasadnionych przypadkach” co najmniej 7 klasycznych cech szczególnych przy uwzględnieniu innych cech (Metodyka z 2005 r., wg UWr). Do badań kwalifikuje się ślady z co najmniej 7 minucjami. Czy po 2005 r. obowiązuje nowsza metodyka (⚠️ nie ustalono, nie znaleziono źródła).

    Dermatoskopia: szersza nazwa identyfikacji po skórze: daktyloskopia (palce), chejroskopia (dłonie), podoskopia (stopy), cheiloskopia (wargi), otoskopia (małżowina uszna), gantiskopia (rękawiczki).

    Rodzaje śladów daktyloskopijnych

    Rodzaj Opis Przykład
    Widoczne pozostawione substancją barwiącą odbitka palca w krwi, farbie, sadzy
    Plastyczne (wgłębione, odciski) w miękkim materiale wosk, mydło, plastelina
    Niewidoczne (latentne, odbitki) z potu i tłuszczu, najczęstsze szyba, szklanka, metal

    Ujawnianie i zabezpieczanie

    • Fizyczne: proszki (czarne, białe, magnetyczne; skuteczne na powierzchniach gładkich), VMD (naparowanie metalu w próżni, szkło i plastik).
    • Chemiczne: ninhydryna (aminokwasy w pocie, powierzchnie porowate, kolor fioletowy), azotan srebra, pary cyjanoakrylu (powierzchnie gładkie, biały nalot), pary jodu.
    • Luminescencja: światło laserowe, UV.
    • Zabezpieczenie: przeniesienie na folię daktyloskopijną z kontrastem (biały proszek na czarną folię) albo zabranie całego przedmiotu lub fragmentu.
    • AFIS: komputerowa baza odcisków, prowadzona przez CLKP. Nie działa w pełni automatycznie: system wskazuje kandydatów, a decyzję podejmuje biegły.

    Historia (do jednego zdania): Galton w 1892 r. udowodnił niepowtarzalność linii papilarnych i stworzył system klasyfikacji (notatki). Jedna z pierwszych spraw rozwiązanych na podstawie odcisku to sprawa Francisci Rojas w Argentynie z 1892 r. (zbrodnia 29.06.1892 w Necochea; inspektor Álvarez, wyszkolony przez Vuceticha; Rojas uchodzi za pierwszą osobę skazaną dzięki odciskom palców, ale to twierdzenie z jednego źródła, a daty śledztwa i wyroku nie są podane).

    Część II: balistyka

    Działy

    Dział Czym się zajmuje Przykład zastosowania
    Wewnętrzna zjawiska w lufie: spalanie prochu, ciśnienie gazów, ruch pocisku, odrzut ocena sprawności broni
    Zewnętrzna ruch pocisku po opuszczeniu lufy: grawitacja, opór powietrza, wiatr, kąt zasięg, miejsce oddania strzału, trajektoria
    Końcowa (terminalna) działanie pocisku po uderzeniu w cel rany postrzałowe, współpraca z medycyną sądową

    Broń palna w rozumieniu ustawy to każda przenośna broń lufowa, która miota, jest przeznaczona do miotania lub może być przystosowana do miotania pocisków lub substancji w wyniku działania materiału miotającego (art. 7 ust. 1 ustawy o broni i amunicji).

    Zadania balistyki kryminalistycznej: identyfikacja konkretnej broni, ustalenie kierunku, odległości (z bliska, ze średniej, z daleka) i liczby strzałów, analiza uszkodzeń na przedmiotach i ciele, ocena sprawności broni.

    Ślady balistyczne

    Gdzie Co Co wskazuje
    Łuska ślad iglicy (na spłonce), wyrzutnika, wyciągu, zamka konkretny egzemplarz broni (cechy mechanizmu)
    Pocisk pola i bruzdy gwintu, mikrorysy cechy lufy
    Miejsce zdarzenia otwory wlotowe i wylotowe, osmalenie, niespalony proch kierunek i odległość strzału
    Dłonie i odzież strzelca pozostałości po wystrzale (GSR) czy osoba strzelała lub była blisko broni
    • GSR: poszukuje się cząstek zawierających jednocześnie ołów, bar i antymon, badanych metodą SEM-EDX (mikroskopia elektronowa z analizą składu).
    • Narzędzia: mikroskop porównawczy (dwa ślady obok siebie), balistyczne stanowisko badawcze (strzały próbne dają materiał porównawczy), analiza chemiczna prochu, system IBIS (bazy obrazów łusek i pocisków).
    • Balistyka a mechanoskopia: balistyka bada ślady broni palnej, mechanoskopia ślady narzędzi (łom, nożyce).

    Wspólne dla obu działów

    • Identyfikacja grupowa (np. rodzaj broni, kaliber; typ wzoru linii) a indywidualna (ten egzemplarz broni; ten palec).
    • Konieczny materiał porównawczy: odciski od podejrzanego, strzały próbne z zabezpieczonej broni.
    • Zabezpieczenie bez zatarcia śladów. Patrz S12 - Zabezpieczenie śladów kryminalistycznych.

    Przykłady

    • Odbitka palca w krwi na ścianie: ślad widoczny. Zdjęcie ze skalą, zabezpieczenie, porównanie z odciskami podejrzanego i z AFIS. Jednocześnie krew z odbitki to materiał biologiczny (DNA).
    • Odcisk palca na szklance po włamaniu: latentny. Proszek, folia, kontrast, opis położenia.
    • Łuska znaleziona na miejscu: ślad iglicy i wyrzutnika porównywany z łuską z próbnego strzału. Zgodność wskazuje broń, ale nie osobę, więc potrzebne dalsze dowody.
    • Strzał przez szybę: w szkle pocisk szybki zostawia otwór, który po stronie wylotu jest większy niż po stronie wlotu (efekt stożka), a pocisk padający pod kątem daje otwór wydłużony; z pęknięć promienistych kierunek siły można często ustalić regułą 4R, ale jest ona zawodna dla szkła warstwowego, hartowanego i małych szyb mocno osadzonych w ramie (SWGMAT). Pozostałości powystrzałowe na dłoni podejrzanego pozwalają łączyć go ze strzałem.

    Możliwe dopytania komisji

    Jakie są trzy zasady daktyloskopii?

    Niepowtarzalność, niezmienność, odnawialność.

    Co to są minucje?

    Szczegóły budowy linii papilarnych: zakończenia, rozwidlenia, oczka. Podstawa identyfikacji indywidualnej.

    Czym się różni odcisk od odbitki?

    Odcisk w podłożu plastycznym (3D), odbitka na gładkim, twardym podłożu.

    Co to jest AFIS?

    Automatyczny system identyfikacji daktyloskopijnej, wymaga analizy eksperta.

    Jakie są działy balistyki?

    Wewnętrzna, zewnętrzna, końcowa.

    Jak ustala się, z której broni oddano strzał?

    Strzały próbne z zabezpieczonej broni i porównanie śladów na łuskach i pociskach pod mikroskopem porównawczym.

    Co to jest GSR?

    Pozostałości po wystrzale (ołów, bar, antymon), badane SEM-EDX.

    Źródła

    Z notatek:

    Zewnętrzne (sprawdzone 14.11.2026):

    Powiązane teczki

    Przeczytane?
    Odhacz i przejdź do układania szkieletu.